Ne oldu
Novisto Ortaklıklar & Strateji Başkan Yardımcısı Nick Sanscartier, Sustainable Brands’e yaptığı açıklamada, çifte önemliliğin raporlama için dönemsel olarak tamamlanan bir çalışma yerine sürekli bir yönetim girdisi olarak yeniden konumlandırıldığını söyledi.
Sanscartier, şirketlerin bu değerlendirmeyi, şirketi etkileyebilecek sürdürülebilirlik konularını, en önemli etkilerini ve risk ile stratejik kararlara girdi sağlaması gereken başlıkları belirlemek için kullanabileceğini belirtti. Bu kullanım alanının, kapsamı Omnibus revizyonlarıyla daraltılan Kurumsal Sürdürülebilirlik Raporlama Direktifi (CSRD) kapsamındaki uyumun ötesine geçtiğini söyledi.
Sürekli bir modelde şirketler, koşullar değiştiğinde değerlendirmelerini gözden geçirirdi. Yeni pazarlara giriş, satın almalar veya elden çıkarmalar, tedarik zinciri değişiklikleri ve operasyonel faaliyetlerdeki değişimler buna örnek verilebilir. Mevzuattaki gelişmeler, teknoloji ve bilimsel kanıtlar da güncellemeleri gerektirebilir.
Neden önemli
Avrupa’da raporlama yükümlülükleri bulunan şirketler için bu yaklaşım, sürdürülebilirlik raporlamasını iç karar alma süreçleriyle daha doğrudan ilişkilendirebilir. Sanscartier, CSRD kapsamı dışındaki işletmeler için de çifte önemliliğin sürdürülebilirlik planlaması, risk yönetimi ve strateji için bir çerçeve sunabileceğini söyledi.
Bulguların raporlamanın ötesinde kullanılması halinde, sürecin daha geniş bir sahiplenmeye ihtiyacı olacaktır. Sürdürülebilirlik birimleri çalışmayı koordine edebilir, ancak finans ve operasyon ekiplerinin de işletme performansını veya operasyonları etkileyebilecek konuları değerlendirmesi gerekir.
Sanscartier, veri odaklı yöntemlerin kapsamlı çalıştaylara ve görüşmelere bağımlılığı azaltabileceğini savundu. Açıklamasına göre bir değerlendirme, şirket verilerini dış araştırmalar, mevzuat, medya kapsamı ve sektör veri setleriyle birleştirebilir. Paydaş girdisi ise bu kaynaklarla paydaş görüşlerinin farklılaştığı alanlara yönlendirilir.
Arka plan
Sanscartier, bu modeli maliyetli, uzun süren ve belirli bir ana sabitlenmiş olarak tanımladığı danışman liderliğindeki incelemelerle karşılaştırdı. Ayrıca modeli, analitik bir yöntem sunmadan iç kararları kaydeden dokümantasyon araçlarından ve şirketin temel sürdürülebilirlik verilerine bağlı olmayan bağımsız motorlardan ayırdı.
Uygulayıcıların nihai değerlendirme üzerindeki kontrolü koruması gerektiğini söyledi. Bir araç, belgelendirilmiş öneriler ve bunların dayandığı gerekçeleri sunabilir; ekipler ise paydaş kanıtlarının veya stratejik değerlendirmenin farklı bir sonucu desteklediği durumlarda sonuçları değiştirebilir.
Şirketlerin başlamadan önce eksiksiz verilere ihtiyacı olmadığını söyledi. Tahminlerle başlayabilir ve bilgileri birbirini izleyen raporlama dönemlerinde geliştikçe değerlendirmeyi ayrıntılandırabilirler.
